کربلای یک...

وبلاگ اختصاصی محمد حسین رشیدی (طائف)
کربلای یک...
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
نویسندگان
پیوندها

به قفس سوخته گیریم که پر هم بدهند

ببرند از وسط باغ گذر هم بدهند


حاصل این همه سال انس گرفتن به قفس 

تلخ کامیست اگر شهد و شکر هم بدهند


همه ی غصه ی یعقوب از این بود که کاش 

باد ها عطر که دادند خبر هم بدهند


ما که هی زخم زبان از کس و ناکس خوردیم

چه تفاوت که به ما زخم تبر هم بدهند


قوت ما لقمه ی نانیست که خشک است و زمخت 

بنویسید به ما خون جگر هم بدهند


دوست که دل خوشی ام بود فقط خنجر زد 

دشمنان را بسپارید که مرهم بدهند


خسته ام مثل یتیمی که از او فرفره ای

بستانند و به او فحش پدر هم بدهند


حامد عسگری



پ ن : بیت آخرش ):


  • طائف

تصمیم گرفتم ازین به بعد از شاعران خوب کشور هم غزلیاتی بذارم و فقط به انتشار اثر شاعران بد کشور (خودم) نپردازم... بنابراین سروده های خودم رو در قسمت "دلسرود" و سروده های دیگران رو در قسمت "امانت مردم"  میتونید مشاهده بفرمایید.


ممنون از نگاهتون.

  • طائف

این محمد ابراهیم ما هم در این دوماهی که به دنیای ما تشریف آورده اصلا احترام پدر سرش نمیشه هی بالا میاره روی ما

پسر بزرگ کردم عصای دستم باشه نه اینکه چپ و راست استفراغ کنه رو ما

خداجونم در جریان امور هستید که.

  • طائف

اصولا خوردن زباله موجب می شود انسان دچار معده درد شود

ورم معده پیدا کند 

نفخ بگیرد

ترش کند

و ...

لذا به دوستان عزیزم توصیه میکنم از خوردن زباله بپرهیزند و اما پینوشت:


زباله عبارتست از: اغلب تنقلات مانند چیپس و پفک و کرانچی که خیلی زباله خوشمزه ایست، پیتزا و لازانیاو هایدا و با کمال تأسف فلافل بیرون و اینجور چیزا.

  • طائف

شعر نایاب حسین و غزل ناب، حسین

"آتش و آبِ" دل و دیده ی بیتاب، حسین

قبله ی مشترک تشنه و سیراب، حسین

بشر و جن و ملک رعیت و ارباب، حسین

ذکر ارباب کجا، شاعر ناباب کجا؟

خشت بی قیمت و وصف زر نایاب کجا؟


او که یکتای صمد گشته مدیحت گویش

او که بال و پر جبریل بود جارویش

او که واللّیل حکایت کند از گیسویش

او که والشّمس حدیثی ز رخ نیکویش

می وزد سوی گدایان نفس قِدّیسش

می کشاند همه را جذبه مغناطیسش


من که جامانده ازین موج خروشان بودم

من که درمانده ز همراهی یاران بودم

من که یک قطره غلتان پریشان بودم

من ‌که مأیوس عنایات بهاران بودم

ناگهان روی سرم رحمت باران آمد

سر و سامانِ من بی سر و سامان آمد


رحمت واسعه یک بار دگر معنا شد

عاقبت، قطره به فیض نظری دریا شد

دُرّ و یاقوت،  نصیب حَجَر خارا شد

"کربلانامه" ی من هم به خدا امضا شد

هم جواز حرم کرب و بلایم دادند

هم برات نجف شیرخدایم دادند


"فاش میگویم و از گفته خود دلشادم"

بنده ی حیدرم و از دو جهان آزادم

بوده این عشق علی نعمت مادرزادم

حبّ اولاد علی تعبیه در بنیادم

هرکه از درگه او جیره مواجب دارد

گوید ایوان نجف سجده ی واجب دارد


یاعلی گفتم و آهنگ سفر کردم باز

سفر کرب و بلایم ز نجف شد آغاز

آمدم بنده نوازی کنی ای بنده نواز

آمدم سوز و گدازی کنم ای سوز و گداز

این گدایی"طریق العلما" را عشق است

این پیاده روی کرب و بلا را عشق است


عده ای با قد خم رهسپر صحرایند

عده ای لَنگ زنان بادیه می پیمایند

عده ای با ورم و تاول پا می آیند

عده ای هم تن خود را به زمین میسایند

"این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

این چه شمعیست که جانها همه پروانه اوست"


هرکه را می نگرم مرثیه خوان می آید

کودک و پیر و جوان سینه زنان می آید

ز "ره جامه دران"  نوحه گران می آید

"زیر شمشیر غمش رقص کنان" می آید

ناگهان گنبد عباس عیان می گردد

علقمه علقمه از دیده روان می گردد


بگذارید از اینجا ننویسم دیگر

حرفی از خجلت سقّا ننویسم دیگر

از خم قامت مولا ننویسم دیگر

بعد از آن زینب کبری ... ننویسم دیگر

جای دیگر ببرم روضه ی دیگر خوانم

بین لفافه کمی روضه سبکتر خوانم


گرچه گاهی وسط راه مشقّت دیدیم

گرچه با خستگی و تاول پا جنگیدیم

گرچه از درد تن و ضعف شبی لرزیدیم

کمتر از گل به خدا از احدی نشنیدیم

زائر کرب و بلا بر سرشان جا دارد

کفش زوّار به چشم ترشان جا دارد


رفت آن دوره که این ناحیه ترس آور بود

دامن دخترکان در گرو آذر بود

اهل این بادیه دنبال زر و زیور بود

زیور و زر چو نمی یافت پی معجر بود

نشود حرمت مهمان دگر اینجا پامال

تشنه را با دم دشنه نکنند استقبال


دیگر اینجا خبر از نیزه و شمشیری نیست

تیر بر حنجر دردانه ی بی شیری نیست

پای نعش پسری پیر زمینگیری نیست

چشم زیبای عزیزی هدف تیری نیست

شکر دارد به خدا امنیت امروزی

اربعین است ضمانت گر این پیروزی


گفتم امنیت و دل یاد شهیدان افتاد

یاد آن شیردلان دل میدان افتاد

یاد مُدواری و بِلباسی و دهقان افتاد

یاد عشّاق به خون خفته افغان افتاد 

شاعرانی که نوشتند به رسم الخط عشق

تا ابد قافیه عشق، دمشق است دمشق


یاد باد آنکه گذشت از پسر و همسر خویش

آنکه زد بوسه به پای پدر و مادر خویش

رفت و  تقدیم خدا کرد سر و پیکر خویش

رفت و تسلیم نشد تا نفس آخر خویش

خون محسن حججی مایه آرامش شد

همه دیدیم که نابودگر داعش شد


از پی خون جگر راحت جان می آید

مژده ای منتظران جان جهان می آید

به کویر دلتان آب روان می آید

سیل بنیان شکن سنگدلان می آید

بارالها برسان وعده ی قرآنی را

وصل موعود نما فتح سلیمانی را

"محمد حسین رشیدی (طائف)"

  • طائف

یارب بسوز ریشه ی هر کینه توز را

در گیر و دار معرکه آتش فروز را

یارب به داغ همت و چمران و باکری

آتش بزن عوامل "آمد نیوز" را

"طائف"

  • طائف

الهی شیشه عمرم ترک خورد

دلم زخم از حکایات فدک خورد

خودم با چشم خود دیدم که زهرا

ز دست بی سر و پایی ...

"طائف"


پ ن : در روضه امام صادق علیه السلام به کارتون میاد.

  • طائف


عاشق سفره های رنگین است

خانه اش خانه سلاطین است

متنفر ز هر چه مسکین است

ریش و عمامه اش نمادین است

از کرامات شیخ ما این است


ادعایش عمل به قانون است

لیکن اندر عمل دگرگون است

کس نداند مرام او چون است

ماردوش است یا فریدون است

از کرامات شیخ ما این است


با نجومی بگیر دمساز است

با زمینخوار محرم راز است

محرم راز و هم پس انداز است

کارساز است و کارپرداز است

از کرامات شیخ ما این است


با همه مفسدان بانکی دوست

یکی از مفسدان برادر اوست

او که مانند این یکی پر روست

با شباهت ترین به او زالوست

از کرامات شیخ ما این است


رأی آوردنش دغل بازی

دکترایش دروغ پردازی

سند خانه اش سند سازی

قتل فرزند، گردن اندازی

از کرامات شیخ ما این است


او که هر چیز بی اهمیتی

بوده در زندگیش امنیتی

این و آنش همه دو ملیتی

آن و اینش همه دو شخصیتی

از کرامات شیخ ما این است


جز عبا و قبا و عمّامش

از چه یابم نشان اسلامش

او که باشد خداش برجامش

2030 هم کتاب احکامش

از کرامات شیخ ما این است


گفته بر انتقاد مشتاق است

خوشقلق خوشزبان خوش اخلاق است

عمدتاً طاقتش ولی طاق است

مرد تحقیر و فحش و شلاق است

از کرامات شیخ ما این است


پای قولی که داده بر دشمن

محکم و استوار چون آهن

وعده هایش به مردم میهن

غالباً وعده ی سر خرمن

از کرامات شیخ ما این است


با اجانب رفیق و خوشرو کیست؟

با خودی تندخو و اخمو کیست؟

نور چشم نتانیاهو کیست؟

همچو او دیپلمات ترسو کیست؟

از کرامات شیخ ما این است


هرچه با کدخدا هماهنگ است

با سپاه و بسیج در جنگ است

بسکه بی غیرت و نظرتنگ است

پای میهن پرستی اش لنگ است

از کرامات شیخ ما این است

"طائف"

  • طائف

ای شیخ نبینم غم برجام ببینی

بر کالبد 2030ات شمع بچینی

ای شیخ نبینم که ز مداحی میثم

مجبور شوی در صف دوم بنشینی

"طائف"

  • طائف

بگذارکه عیـبی  زتـو دلــبر بتراشم

تا چـاره بــرای دل مضطــر بتراشم

در آه من آیـینه فـنا گشت مـدد کن

زنگار از ایــن  لـوح  مکــّدر بتراشم

زلفـی نرهـاندی و نـوایی نرسـاندی

مـن با چـه مـظامـین معطـّر بتراشم

یک تیشه من آه و دگر تیشه من اشک

فـرهاد کجـا مـن دو بـرابـر بتراشم

حجّار زبر دستم و بر قلب تو نقــشی

از قـمـری و قنّاص ستمــگر بتراشم

آن روز که بندم به طواف سرت احرام

این ماندۀ جـان را عوض سـر بتراشم

اشـکال تراشی ولــی اشـکال ندارد

سـر را به هوایت چو قلــندر بتراشم

یا پیش بران یا که بخوان ، سر ندوانم

مگذار که عیبی زتــو دلبر بتـراشم

"طائف"


پ ن: این کارایی که شُعرا میکنن غالباً مشق غزل هست و در حقیقت خبر خاصی نیست... کمتر پیش میاد شاعری مثل شهریار گردنه های عشق رو اون طوری که به تصویر کشیده گذرونده باشه.

  • طائف